İşyeri Piknikleri

İşyeri piknikleri yeme, içme ve hoş vakit geçirmenin dışında nelere kadir? Amerikalılar bu konuda da yemeyip içmeyip (!) acaba bu piknikler, çalışanlar üzerinde nasıl bir etki yaratıyor diye küçük çaplı çalışmalar yapmışlar.

Aslında, bu piknik kavramı eski ve naftalin kokulu gibi gelse de, günümüzde Türkiye’de de çeşitli uygulamalarını görebiliyoruz. Hatta artık bu tip hoş vakit geçirten birlikteliklerin arasına çok fazla rahatsız edici olmayan eğitici ya da farkına varmaya yönelik bazı aktiviteler de sıkıştırılıyor. Tabii adı artık piknik olmuyor. Hatta formasyonu değişip boğaz gezisi, mehtap gezisi vs. de oluyor ama özündeki “bir arada olma” değişmiyor.

Evet, gelelim Amerikalıların bu konudaki görüşlerine. Sırasıyla çeşitli gözlem ve anlayışlardan bahsetmek istiyorum.

Bir firma, düzenledikleri piknikleri kurum kültürünün bir parçası, çalışanlara değer verildiğinin bir göstergesi ve çalışanların ailelerini iş yerindeki diğer arkadaşlarıyla tanıştırma fırsatı olduğunu söylüyor. Amacı “iş” olmadan da bir arada bulunabiliriz, diyorlar. Birbirlerini toplantı ya da konferans salonları dışında, günlük hayatın içinde görmenin; yöneticilerin beraber çalıştığı kişilerin aileleriyle tanışarak ilgilenmesinin, çalışan motivasyon ve bağlılığına çok büyük faydası olduğundan bahsediliyor. Bu firmanın bu piknik için harcadığı miktar ise yaklaşık 30,000 USD; oldukça büyük bir bütçe. Başka bir firma da, çalışan motivasyonunu, kurum içindeki ilişkilerin güçlenmesini ve çalışan bağlılığını bir ölçüde bu pikniklerle sağladıklarından bahsediyor. Bir başkası, yine bu amaçlarla yola çıktığı pikniği için, 1400 kişilik çalışan grubuna 24,000 USD ayırıyor. Bütçeler yüklü gibi… Ama tüm firmaların üzerinde birleştikleri şey, çalışanları kaybetmenin ve bunun sonuçlarının maliyetinin bu aktivitelere ayrılan bütçeden çok daha fazla olduğu.

Yukarıdakilere ek olarak, takım çalışmaları sırasında birlikte çalışacağınız kişiyi biliyor ve hakkında bilgi sahibi iseniz; takım çalışmalarının daha verimli sonuçlar verdiği üzerinde de duruluyor.

Son olarak, bir bilgisayar firmasının tecrübesini ve görüşlerini aktarayım. Senede iki kez, yine 30,000 USD’ye yakın bir bütçeyle piknik organize ediyorlarmış. Firmanın üst düzey yöneticilerinden biri, bu aktivitenin geri dönüşüm oranını bilmediğinden, ama sektördeki en az eleman sirkülasyonunun kendilerinde olduğundan (yıllık olarak %95 çalışanı tutabildiklerini söylüyorlar) ve her sene işe aldıkları kişilerin yarısının kendi çalışanları tarafından önerildiğinden bahsediyor.

Evet, piknikler yeme içmenin dışında da kurumlar için hayati önem taşıyan konularda belki de tahmin edilemez bir güce sahip.

Çok parayla saadet olmaz, az parayla daha fazlası olabilir…